اولین برنامه اکسپدیشن غار در شهرستان بشرویه توسط باشگاه امداد کوهستان انجام شد

به جرات میتوان گفت به نسبتی که علوم فضایی پیشرفت کرده است اطلاعات انسان از فضای زیر زمین وغارها بسیار اندک است .ترس از مواجهه با موجودات عجیب الخلقه وترس از فضای تاریک ودهشتناک درون زمین هیچ وقت انسان را متقاعد به توسعه اکتشافات زیر زمین نپرداخته است .

چند ماه پیش یکی از دوستانم صحبت از غاری به میان اورد که به گفته افراد محلی عمق زیادی حدود 100متر داردو تاکنون هیچکس وارد غار نشده است ...همین دو دلیل کافی بود که تیم غارنوردی باشگاه اقدام به تحقیق پیرامون صحت وسقم مطالب فوق را شروع کند . در مرحله اول با راهنمابی یکی از افراد بومی دهانه غار را پیدا کردیم وبر آوردی از امکانات مورد نیاز به عمل آوردیم .نام غار را بنا بر محلی که در آن واقع شده -کتوکی-katoukiنهادیم. تصمیم براین شد تا تیمی متشکل از چهار نفر از سنگنوردان زبده تشکیل وجهت اکتشاف ونقشه برداری غار اعزام شوند .

عصر جمعه آخرین روز اردیبهشت 89لوازم فنی لازم ودوحلقه طناب ،چادر ولوازم شب مانی توسط تیم غارنوردی به محل حمل شد که مستلزم یک ساعت  کوهنوردی با تمام تجهیزات بود. برای استفاده از سرمای صبح وآمادگی لازم مجبور شدیم شب را در محل اتراق کنیم .

صبح زود برنامه آغاز شد پس از نصب کارگاه ترکیبی در دهانه غار وطناب ریزی در مسیر عملیات فرود آغاز شد

در همین ابتدای کار باشیب منفی و دیواره ای با ارتفاع 8مترمواجه شدیم لغزندگی سطح دیواره وباریک شدن آن نیز کمی بر دشواری فرود می افزود ولی تصمیمان را گرفته بودیم تا انتهای غار برویم

.

با کمی انحراف مسیر غار به سمت چپ خودمان را در روی دیواره ای 5متری دیدیم که بادخالت یک کلاهک زیبا ما را به سمت  فرود معلق می خواند .

دیگر از نور دهانه غار خبری نبود واگر واکی تاکی نداشتیم ارتباطمان با بالا مشکل بود

.

انتهای غار دیده نمی شد وشاید طنابمان به اتمام برسد اگر این اتفاق رخ دهد فقط خدا باید به داد مان برسد .به فرودمان ادامه دادیم شاید اگر اشتباه نکنم 5 متر معلق فرود کردیم پس از آن 25متر فرود روی دیواره انجام شد.کف چاه پیدا بود .باور کنید حس خوبی به من دست داده بود انگار دنیا را به من بخشیده بودند . 4 یا 5 متر از طناب در کف غار جمع شده بود .

انتهاغار همین جاست؟یا ادامه دارد یک دهانه دیگر ..خیلی جالب بود فقط حیف که به دلیل رطوبت بالا دوربین عکاسیم از کار افتاده بود ...در نهایت غار مسیر صعودی خود را تا ارتفاع 10 متر ادامه  داده وتمام شد.

یعنی به دلیل ریزش بسته شده است.

با اعلام پایان اکسپدیشن ونقشه برداری به دیگر اعضای تیم ..مرحله سخت یعنی صعود از این چاه 45متری آغاز شد مسیری که فقط با یومار قابل صعود است .رطوبت بالا فشار مضاعفی را بر ریه ها وارد میکرد .

با هر زحمتی بود خودم را از عمق غار به سطح کشاندم وبا استفاده از گری گری کارگاهی مجزا برای حمایت ایجاد کردیم

تمام افراد تیم تا انتهای غار پیشروی کردند .و البته با آرامش خاص خودبرنامه پایان یافت واین حکایت غار ناشناخته کتوکی بود .

اعضای تیم: سید محمد هاشمی محترم،حسین عبدالله زاده،مجتبی آفاقی ،محمد فرقانی