فقط یک لحظه...

نفهمیدم چی شد که این عکس رو گرفتم ..

حس عجیبی از این عکس میگیرم...باور کنید..

نظر شما چیه

راستی این متن هم بابت این عکس  واسه رییس جمهور...

آقای احمدی نژاد

هنوز زمزمه های حضورت از گوشه و کنار شهرم به گوش میرسد و هنوز مردان و زنان بشرویگی از سخنرانی و لبخندهای پرمهرشما میگویند..

از ان فقط یک ساعتی که برایمان گفتی...و از ان فریادهایی که بلند بود..و همه بودند

این حضور مشت محکمی بود برای انهایی که چند سال پیش بشرویگی ها را بهایی و انجمنی و کمونیست خواندند..

فهمیدند که مردمی که تا حالا حسابشان نداشته اند ..هستند و محکمتر از همیشه

آنهایی که از حضور اندک مردم ابراز دلنگرانی می کردند..فهمیدند که مردم خودشان و به عشق وطنشان ..

ایستاده اند و نیازی به دماغ پرباد ها ندارند

آقای رییس جمهور

تا حالا این همه جمعیت ...اینهمه غیرتمند ..را یکجا در شهرم ندیده بودم..

افسوس که  هنوز بالگرد شما از زمین بلند نشده بود و هنوز نگاهمان به نگاه شما دوخته بود که در گوشه و کنار شهرم بعضی ها که خودشان را همه کاره مردم میدانند و از زبان مردم همه جا حرف می زنند گفتند راه بشرویه و طبس در مصوبات این سفر نیست...

با این حرف یاد بهانه های قوم بنی اسراییل میفتم

آقای رییس جمهور عزیز

در آن صبح دلپذیر

کاش میگفتید که این راه دو سال پیش  حتی در کمیسیون ماده 32 هم مصوب شده

همه میدانیم که عشق تنها لغتی بود که مردم را با این همه مشکل و گرانی به استقبال شما کشاند..

ای مرد بزرگ..

دستهای پینه بسته این مردم لیاقت بوسه زدن دارد

به این پیرمرد نگاه کنید بر دستهای  او داستانی ازاندوه نقش بسته ...

و چشمهایش نگران از آینده ای که فرزندانش را در برخواهد گرفت..

و سالهایی که پیاپی خشکی و چشمانی که رو به آسمان است در طلب قطره ای باران..

آقای رییس جمهور

امیدوارم همانطور که در ذهنمان ماندگار شدید شما هم ما را فراموش نکنید

منتظر نظر شما دوست عزیز هستم...احساستان چیست؟