گزارش اختصاصی اولین کویر نوردی حرفه ای

سلام بالاخره پس از چند روز تونستم گزارش رو کامل کنم:

از وقتی کوچک بودم یادم میاد هر وقت برای چیدن گل زعفران به سرآسیاب می رفتیم نگاهم به کویر بود دشت سفید وبی انتها فکر میکردم برف باریده وآرزو داشتم یکبار هم شده توی اون دشت زیبا قدم بزنم.

بالاخره از دو سال پیش در مورد این ایده وراه عملی شدنش  تحقیق کردم. طرح مطالعاتی عبور از کویر آغاز شد .با ماشین جیپ چند سفر با دوستان به داخل کویر انجام دادیم ونقشه مورد نظر تهیه شد.با استفاده از سنجش از دور وبررسی تصاویر ماهواره ای مسیر اصلی مشخص شد.وتصمیم براین شد تا در قالب تیم 7نفره مسافت 80 کیلومتر را در مدت زمان سه روز طی کنیم.

جلسه تصمیم گیری نهایی در مهرماه برگزار شد وافراد تیم مشخص شدند .امکانات مورد نظر تهیه شد وهماهنگی لازم به عمل آمد.باید قبل از سرد شدن شدید هوا برنامه اجرا می شد وچون به سه روز زمان نیاز داشتیم ایام عید قربان بهترین زمان بود.

در نهایت روز پنج شنبه پنجم اذر ماه حرکت خود را از روستای ریگو در فاصله 70 کیلومتری بشرویه آغاز کردیم .چون بنا داشتیم از کویر نمک عبور کنیم وخودمان را به ماسه بادی ورمل برسانیم..قبلا طی دو برنامه یک روزه مقداری آب وهیزم خشک را وکیوم کرده ودر موقعیت مشخصی که با جی پی اس نشانه گذاری کرده بودیم دفن کردیم تا در صورت نیاز وبدی آب وهوا استفاده کنیم.پس از اقامه نماز صبح در ریگو حوالی نیگنان حرکت آغاز شد. از همان ابتدا در خارزار نسبتا وسیعی قرار گرفتیم .داشت کم کم خورشید طلوع می کرد این اولین طلوعی نبود که در کویر بودیم وامیدوارم آخرین همم نباشد.

کم کم به شوره زار می رسیدیم وای خدای من چقدر زیبا وبی انتهاست ...چند ساعتی در این نوع خاک رفتیم ولی خاصیت کویر این است که هر چند لحظه روی نوعی از زمین قدم میگذاری..

احساس گرسنگی داشت خودش را نشان می داد توقف کردیم وصبحانه(جای شما خالی)صرف نمودیم.

هنوز 14 کیلومتر تا موقعیت شب اولمان داشتیم که به آن کمپ1 میگوییم.12کیلوتر با اولین آبادی فاصله داشت.این نقطه تنها انگیزه ما برای رفتن به جلو بود ..تدارکات هم که انگار داشت سنگینی کوله هایمان را دو چندان می کرد

هوا ابری بود باران گرفت ..چه شکوهی دارد ریختن باران بر شوره زار همه آرزو میکردیم تا باران رحمتش نیز بر شوره زار قلبمان ببارد

لحظه های راز ونیاز ، ...خدا بود وخدا ...خودت بودی وهمه آرزوهایت ...

با تلاش فراوان وبا کمک جی پس اس گوشی موبایلم به نقطه مورد نظر رسیدیم شاید ساعت 3عصر بود اول چادر ها را نصب کرده ونماز خواندیم ...چه نهاری هم بود خورش قیمه با نان خیلی چسبید...کمی هیزم فراهم کردیم شب شد وحس آواز خوانی ما گل کرده بود ولی خستگی بر چشمانمان چیره شد خوابیدیم ..که ناگاه ساعت 2شب صدای قطرات باران بیدارمان کرد ..چه شب طولانی بود انگار قصد نداشت تمام شود...پس از خواندن نماز صبح وصرف صبحانه توقفی کردیم تا کمی رطوبت زمین از بین برود ولی باید می رفتیم که 25 کیلومتر در اراضی کویری شخم زده باید راه می رفتیم. ...طلوع خورشید در بیشه زار زیباست  به تماشایش نشستیم

پس از عبور از بیشه زار های متعدد به نمکزار رسیدیم جای پایمان تنها اثری بود که از خود بر پهنه سفید کویر میگذاشتیم زمینی که هیچ جنبده ای در آن یافت نمی شد.....

در کویر شخم زده قدم برداشتن مثل راه رفتن روی یک صخره ناهموار بود ولی باید سرعتمان را حفظ میکردیم تا به موقع به موقعیت کمپ2 وتپه های ماسه ای برسیم....آنقدر زمین محکم بود که صدای برخورد عصایمان را میشنیدیم ...فقط رفتن به جلو مهم بود باید میرفتیم ..

کی از وضع خلاص خواهیم شد خدا میداند..هوا هم گرم شده بود وذخیره آب مان رو به اتمام بود بالاخره به ریگ معروف قروتی رسیدیم به شتر های آقای ناهید رسیدیم ..جواد اقا سلام خسته نباشی ...نه آقا همه چیز داریم....شب داخل تپه ها چادر میزنیم شما هم بیایی..

صحبت های ما وساربان بود غروب شد ولما هم رسیدیم هوا خوب بود وجان می داد برای نشستن وخواندن

جواد هم آمد گفتیم وخواندیم ویک نان فتیر محلی هم پخته کردیم

شام هم قروتی خوردیم با روغن زرد ابتکار حاجی کرمانی بود تا ساعت یک شب بیدار بودیم

روز بعد باید 20 کیلومتر راه میرفتیم صبح بیدار شدیم سریع حرکت کردیم تپه های ماسه ای را یکی پس از دیگری طی کردیم

ساعت 3عصر به بشرویه رسیدیم وکویر را با تمام خوبی ها وزیبایی هایش تنها گذاشتیم فراموش نکنم این اولین تیم بودند که مسیر مذکور را عبور نمودند.

               محمد فرقانی 10آذر

اعضای تیم: محمد رضا کرمانی،عباس طاوسی،حسن نادری،مجتبی آفاقی،حسین جنتیان،حسن قلی نیاو محمد فرقانی(سرپرست)