شعر کویر

برقص شعله به شعله درون این مجمر
برقص آتش پنهان زیر خاکستر
کویر گرم‌تر از لحظه هم‌آغوشی
کویر تشنه دامن کشیده تا بندر
مرا به شیوه‌ شنهای داغ، جاری کن
به چشمه‌های فریبنده معطر
تو مثل مادر، دلسوز کاروانهایی
پناهشان بده از بادهای غارتگر
که همچنان بلد راه هر چه قافله‌اند
ستاره‌های تو این شب چراغ‌های سفر
هزار و یکشب مشرق زمین، حکایت توست
که شهرزاد نگفته است قصه‌ای دیگر
درخت کهنه و خشکیده‌ای ست پیکره‌ام
که زخم خورده‌ام از دوستان تبر به تبر

فاطمه رضایی

اینقدر این شعر زیبا بود که اگر ذکر ان نمیشد کم لطفی بود وبس